Campergirls on tour

Laatst gingen we niet op stap met onze boot in Friesland, maar op avontuur de grens over naar West-Friesland met een Westfalia uit 1988. Precies, zo’n oud busje dat je mee terugneemt naar je herinneringen uit je kindertijd.

Het mooie vind ik dat je ieder moment kan vertrekken. Lang weekend vrij? Goed weer op komst? Gaan! Of zoals wij, nadat de scholieren hun rapport hebben opgehaald en de vrijheid tegemoet willen.

Je vakantie is begonnen
Vier campergirls op pad in een charmant blauw busje dat niet harder mag dan 80 km per uur. Even de juiste versnelling vinden en daar gaan we. Zwaaiend naar de buurtjes vertrekken we met luid getoeter richting Afsluitdijk. Maar wat is dit nu? Grote vrachtwagens halen ons in. Dát is niet de bedoeling. Oké, het werkt dus iets anders dan met je auto zo snel mogelijk in zo weinig mogelijk stops naar je vakantiebestemming blazen. Je vakantie is begonnen zodra je in de auto zit.
We ontspannen en vinden een vrolijke Portugese cd met op de voorkant twee gasten met accordeons. Dat blijkt een goede keus want de dames op de achterbank swingen erop los en wij doen natuurlijk enthousiast mee.

Het bos roept
Via twee wegomleidingen en een aardbeienstalletje, komen we aan bij camping Het bos roept. Een groen pareltje dat ligt verscholen tussen de bomen. We willen ons aanmelden, maar de receptie in de vorm van een lichtblauwe pipowagen, is onbemand. We vullen een briefje in en zoeken zelf een plek. Omdat het mag.
De frisbee vliegt over de tenten en terwijl we thee zetten klappen we de antieke stoeltjes (ook uit 1988) uit. We ruiken, proeven en luisteren. Veel vogels, en: hee, wat hoor ik nu? Is dat het bos wat roept? “Jazeker”, zeg ik, “dat zijn krekels”. “Krekels”, zegt één van de meiden, “dat is past echt kamperen!” We lachen en maken plannen voor de rest van de dag.

Op de fiets
Wat is verder de te doen? We stappen op de fiets, de ultieme manier om je omgeving uit te pluizen. Het gebied waar wij zitten is de Wieringermeerpolder. Tot 1930 was dit een groot meer tussen de kop van Noord-Holland en het eiland Wieringen. Nu vind je er twee mooie bosgebieden.

In het noordelijkste puntje van Noord-Holland, haast tegen de Afsluitdijk aan, ligt het Robbenoordbos. Aha, in dat sprookjesbos zitten wij. Het aangrenzende Dijkgatbos is een half open bosgebied van zo’n 750 hectare, dat op de trekroute van veel bijzondere vogels ligt.

In deze gevarieerde bossen kom je al fietsend of wandelend heerlijk tot rust, zo staat beschreven in één van de folders over Wieringermeer. Er staat ook dat we reeën kunnen spotten, maar die houden zich voor ons goed schuil.

Krappe landweggetjes
Over krappe landweggetjes fietsen wij nog even door richting Stroe. We passeren kolossale boerderijen met rietgedekte daken, omringd door schitterende tuinen. Een fietskaart hebben we niet, maar met de meiden bij ons met hun telefoontjes hebben we onze eigen google maps binnen handbereik. ’s Avonds laat arriveren we weer op de camping. We doen een spelletje en als het donker is, roosteren we marshmallows. Daarna rollen we voldaan de Westfalia in.

Naar de kas
Aiij, de volgende dag regent het, maar dat deert ons campergirls niet. Het ontbijt met heerlijke versgebakken broodjes van de camping, nemen we mee naar de kas. Een fijne plek waar iedereen gebruik van mag maken. Een oude druivenstruik die zich gewillig een weg baant door de kas, bepaalt de sfeer. Een imposante vijgenboom, leren Chesterfield bank en een boerenkast met van die kopjes met gezellige bloemetjes erop. Dat wordt een heerlijk en vooral lang ontbijt.

Maar dan is het de wagen weer ombouwen en gaan. Lekker toeren en zien waar we uitkomen. Het regent, maar wij zijn in de Caribian, dansend op het strand in bikini met een cocktail, joehoe. De Portugese boys zijn vervangen door Caribische meiden, en die swingen.

In de remmen
Maar dan in de remmen, want er is een kringloopwinkel gesignaleerd. Lekker dat slenteren langs rommeltjes en plots zie ik een bekend bordje met eenzelfde bloemetje als in de kast van de camping. Jij gaat met mij mee naar Friesland. Dan vervolgen we onze reis richting Medemblik, waar we lunchen we en een antiek bakkertje bezoeken. Met een bruine puntzak met snoep van vroeger, stappen we in ons campertje van vroeger en rijden voldaan richting huis.

Maar ook met een beetje weemoed. Ik ben gehecht geraakt aan het busje en ook aan deze simpele manier van leven, nu al. Het gevoel van vrijheid, even uit je georganiseerde leven stappen, je zorgen loslaten, wat voelt dat goed. Met een knuffel nemen we afscheid en beloven elkaar dat dit niet ons laatste avontuur was.

 

Tips

Maak een stop
Maak een stop op de Afsluitdijk en bezoek het Afsluitdijk Wadden Center.

Per boot naar West-Friesland
Fiets je graag? Dan is het een leuk idee om vanuit het Friese Stavoren met de veerdienst over te steken naar Enkhuizen. Zo kun je op een originele manier van Friesland naar West-Friesland hoppen. Een mooie tocht van bijna anderhalf uur over de voormalige Zuiderzee, nu IJsselmeer. Rederij V&O vaart er met één schip heen en weer, de ‘Bep Glasius’. Alleen voor voetgangers, maar de fiets mag mee. Enkhuizen is een prachtige stad om te bekijken. Vervolgens kan je omhoog te trekken richting naar de Wieringermeerpolder.

Martine Vellema

Martine verzorgt de marketing en communicatie bij het Noordelijk Ballonvaartcentrum. Daarnaast werkt zij als zelfstandig Virtual assistent en blogger. In haar vrije tijd zwerft ze het liefst door Friesland met haar Bruynzeel Valk uit 1955. Alleen, of samen met haar dochter Floor.