Mag ik als Drents Heidelam in een Fries blog?

Als afstammeling van een oud geslacht mag ik je wat over mijn leven vertellen. Ik ben opgegroeid in het grensgebied van Friesland en Groningen. Zo’n drieduizend jaar geleden zwierven mijn verre voorouders rond in de gebieden in het Oosten van wat nu Nederland heet.

Eerst liepen ze in natuurgebieden en veel later, een paar honderd jaar geleden, op de heidevelden die ontstonden na de veenwinning. Mijn betovergrootouders werden aan het einde van de winter door de herder aan boeren verkocht om als eten te dienen in de winter. Dus de naam Drents Heideschaap is nog niet zo heel lang in de familie.

Over het algemeen leven bij ons in het geslacht de vrouwen veel langer dan de mannen. Mijn overgrootmoeder is bijvoorbeeld tien jaar, maar mijn ooms leven ongeveer veertien maanden. Dat is in een schapenleven al vrij lang.

Teen knoflook
Na mijn geboorte heb ik eerst vier maanden melk gedronken bij moeder. Daarna begon ik meer en meer aan gras te knabbelen. In de winter at ik hooi en kuilvoer (ingemaakt gras). Dan staan we binnen in een schaapskooi. Best gezellig en warm. Mijn jas was toen al aardig dik gegroeid. Iedere dag komt mijn baas twee keer eten geven. Water drinken we uit een bakje. We krijgen ook korrels, die zijn heerlijk. Een beetje zout. Moeder zegt dat mijn horens daar goed van groeien. Om de maand worden onze hoefjes bijgeknipt en krijgen we een teen knoflook te eten. Mijn tante zegt dat het goed tegen de wormen werkt. Kortgeleden heb ik met mijn neefjes een soort oorbellen ingekregen. Ze zijn allemaal groen met cijfers en er komt een gaatje in je oor. Ik vind ze zelf niet mooi, maar eruit halen gaat niet.

Doppio
Na de winter gingen we weer naar buiten. We lopen in een natuurgebied. Ik loop nu in een wei met alleen maar neefjes en een oude oom. Hij is al grijs rond zijn snuit, want hij leeft al heel lang. Hij heet Cesar Cornelius en is al een keer in de koffiezaak Doppio in Leeuwarden geweest. Mijn moeder en tantes lopen in een wei in de buurt, ze worden met de dag dikker.
Na nog een paar weken, had ik er plotseling allemaal neefjes en nichtjes bijgekregen. Je voelt je dan wel een grote jongen. Iedere dag komt mijn baas kijken en geeft hij extra mineralen.

Jas uit
Vorige week zijn we geschoren. Dat moet tussen IJsheiligen en St Jan (21 juni) gebeuren. Een oud gezegde is: ‘wie voor IJsheiligen de schapen scheert, houdt meer van de wol dan van het schaap’. Het scheren moet voor de langste dag, want anders kunnen Myiasis vliegen eitjes op onze rug leggen en vreten de maden ons op. Toen kwam de grote dag. Mijn baas zette me op m’n kont en heeft me geschoren. Het lucht wel op, zo’n jas uit. Mijn poten werden ook nog wat bijgeknipt en ik kreeg weer een knoflookteen. Lekker!

Mijn baas verkoopt ook vlees van het Drents Heidelam. Ik wil zelf geen reclame maken, maar hij zegt dat het zeldzaam lekker is.

Herman en Jetze

Herman en Jetze hebben samen de foodtruck Lekkere Trek, waarmee ze regionaal en duurzaam eten op locatie bieden. Herman blogt voor jou over de Friese eetcultuur, het landschap en de leefomgeving. Zo kom je van alles te weten over de culinaire geschiedenis van Friesland.