Overleven zonder brokjes

Wij hebben een biologische melkveehouderij en willen graag zo natuurlijk mogelijk werken. Maar wat betekent dat eigenlijk?

Onze koeien lopen zoveel mogelijk in de wei. Wij vinden dat natuurlijker. Mensen die geen ervaring met koeien hebben, juichen weidegang meestal toe, omdat opstallen zielig zou zijn. Dat vind ik niet het juiste argument. De moderne ligboxstallen zijn heel koe-vriendelijk ingericht. Koeien die dat gewend zijn, willen vaak niet eens naar buiten. Ze vinden het al gauw te warm of te koud. Onze koeien trotseren hitte, regen en wind en reageren daarop door minder melk te geven.

Daarnaast gebruiken we geen antibiotica, maar sturen we op verhoging van de natuurlijke weerstand van ons vee. Als een koe een zere poot heeft, loopt ze daar soms weken mee rond. Terwijl de kwaal met één antibiotica-spuitje binnen enkele dagen genezen zou zijn. Dat vind ik dan weer zielig.

Grazers
Een ander heikel punt is voedsel. Koeien zijn grazers en eigenlijk zouden ze aan wat er in hun wei groeit, voldoende moeten hebben. Het is niet natuurlijk om ze van alles bij te voeren en dus doen we dat ook niet. Maar als je je vee melk wilt laten geven van wat er in je weilanden groeit, dan is de kwaliteit van je gras en dus van de bodem essentieel.
Nu zitten wij op niet zulke beste grond. Grond die bovendien uit balans is, doordat er vroeger intensief op geboerd is. En dat heeft gevolgen voor de kwaliteit van het gras en dus voor de koe. Het is een hele uitdaging om dit probleem op een natuurlijke manier op te lossen.

Want wat is natuurlijk dan precies? Die vraag stellen we onszelf steeds vaker. En hoe natuurlijk is ‘het beest koe’ nog?

De koe van nu is het resultaat van uitgebreide fokprogramma’s. Mijn man leerde vroeger op de landbouwschool hoeveel hij een koe moest voeren, als ze een bepaald aantal liters melk gaf. Tegenwoordig is dit omgedraaid: de jongens leren nu hoeveel ze moeten voeren om een maximale melkproductie te krijgen. Hoe meer je een koe voert, hoe meer melk ze geeft. Tot wel 60 liter per dag.

Jouw hond?
Maar nu kunnen we het wel steeds over boeren en koeien hebben. Hoe natuurlijk is jouw hond? Kan Bijke in het wild overleven, zonder brokjes? En jijzelf? Kun jij zonder moderne gemakken? En hoe zijn onze kinderen er aan toe? Ze zitten het liefst de hele dag binnen, achter een beeldscherm, met een zak chips. Niet waar?

Wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen mensen en hun vee? Met deze vraag ben ik aan de slag gegaan en met foto’s gaan experimenteren. Bijgevoegde foto’s zijn hier een voorbeeld van.

Meer lezen of Janna ontmoeten?
Wil je meer lezen over de boerderij? Kijk dan op de website van De Nije Mieden. Wil je hun weidevogelgebied De Lytse Deelen met eigen ogen zien en Janna ontmoeten? Kom dan a.s. vrijdag naar de eerste LOK & co Picknick!

Handtekening Janna van der Meer

Janna van der Meer

Janna is freelance tekstschrijver en woont op een biologische melkveehouderij. In haar vrije tijd schrijft ze gedichten en fotografeert ze. In 2017 kwam haar eerste dichtbundel uit bij uitgeverij Bornmeer.
Haar foto’s maakt ze in de directe omgeving van de boerderij.
Kijk voor de foto’s op haar website.

Tresoar heeft haar gevraagd voor een tentoonstelling van haar foto’s en gedichten, volgend jaar in het Obe Paviljoen te Leeuwarden. Spannend! In haar blogs neemt ze je mee in haar zoektocht naar wat ze daar wil gaan delen.